Een belangrijke lijn in ons aanstaande boek kan kort worden samengevat als: werk vanuit passie en authenticiteit (jakkes) – dan vertel je een sterk verhaal – maak contact met de mensen bij wie dat verhaal aanslaat – doe je best om die mensen blij te maken en blijf dat doen. Niets nieuws (in ons vorige boek staat het beschreven onder het motto “kies je klant”), maar nu weer extra actueel door de hypes rondom tribes en fan base management.
Ritzo merkt op dat de muziekindustrie een mooie metafoor biedt voor deze kijk op marketing. 99 Procent van de artiesten is niet per se op zoek naar het miljoenenpubliek, maar naar zijn eigen marktsegmentje van trouwe en betrokken fans. Met 50.000 fans, wereldwijd, die jaarlijks 10 of 20 dollar aan je besteden, kan je het prima uitzingen.
Zowel dit beeld als de strategieën die artiesten vervolgens gebruiken om dat doel te bereiken zijn prima vertaalbaar naar “normale” ondernemingen. Je komt dan bij concepten als de global microbrand en de micro celebrity. Wereldwijd bekend – in zeer beperkte kring. En slim gebruik makend van technologie om met deze verspreide achterban een persoonlijk gesprek te voeren.
Maar ik twijfel nog. Is de metafoor “rijk” genoeg? Kunnen we er ons hele verhaal in kwijt? Heb je iets aan Rock Band Marketing als je een cateringbedrijf hebt, of een garagebedrijf – hoe bijzonder ook? Wat denken jullie?
